چهارشنبه 14 بهمن ماه سال 1388
یک مرشد...
تو زندگی هر کسی ممکنه یه جایی، یه نوشته ای، یه جمله ای، یه کتابی، یه تصویری، یه صدایی، یه آهنگی، یه انسانی و... تأثیری بذاره که کل روند زندگیش رو عوض میکنه یا عوضی میکنه!
می دونی اگه به این اعتقاد داشته باشی که هیچ چی تو این دنیا تصادفی نیست و همه چی از قبل برنامه ریزی شده تا تو آنچه که باید باشی بشی، اونوقت همه ی جمله هایی که در طول روز میشنوی و میخونی، آدمایی که در طول روز می بینیشون و باهاشون حرف میزنی و کلّن هر چیزی رو جدی تر می گیری...
از تکون خوردن یک برگ رو درخت بگیر تا همه ی اتفاقات خوب یا بد(اتفاق ازون جهت که ما برای ما ناگهانیه وگرنه هیچ حادثه ای وجود نداره)
سال اول دانشگاه استادی داشتم که خیلی سکنات و حرفاش و رفتارش تو زندگی من نفوذ داشت.خیلی
فهمیده بود. واقعن میفهمید.اَده در نمیاورد.یه بار ازش پرسیدم چرا رجبعلی خیاط گفته من مولانا رو تو عذاب میبینم تو کتاب کیمیای سعادت بود فک کنم درست یادم نیست اسم اون کتابو؛چه ها که تحویلم نداد انگار من این حرفو زدم،می گفت عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت (خب راست می گه دیگه!)
می دونی نباید هم نشینی با آدمای فرهیخته رو از دست داد.
کتاب سه شنبه ها با موری رو تازه تموم کردم ؛فوق العاده بود.کم حجم و پر مفهوم.
این قسمتش شما رو به فکر نمیندازه؟
"میچ، فرهنگ ما تو را تشویق نمی کند به این مقولات فکر کنی، مگر اینکه وقت مردنت رسیده باشد. به شدت درگیر مسائلی از قبیل شغل، خانواده، کسب درآمد به اندازه ی کافی، پرداخت بدهی، خرید اتومبیل جدید، تعمیر رادیاتور شوفاژ و غیره هستیم. درگیر میلیونها کار جزئی بی مقدار هستیم تا روزگارمان بگذرد.
در این شرایط چگونه عادت کنیم که به عقب بایستیم، به زندگیمان نگاه کنیم و بپرسیم که آیا زندگی یعنی همین؟ همه اش همین است ؟ آیا این همه ی آن چیزی است که من می خواهم؟ گمشده ای در این میان وجود ندارد؟"
سه شنبه ها با موری.میچ آلبوم.ترجمه ی مهدی قراچه داغی.نشر البرز
1 